Friday, 25 January 2019

இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்ட மொழிப்போர்!





சென்னை நடராசன், தாளமுத்து, கீழப்பழுவூர் சின்னசாமி, கோடம் பாக்கம் சிவலிங்கம், விருகம் பாக்கம் அரங்கநாதன், கீரனூர் முத்து, சிவகங்கை ராசேந்திரன், சத்தியமங்கலம் முத்து, அய்யம்பாளையம் ஆசிரியர் வீரப்பன், விராலிமலை சண்முகம், பீளமேடு தண்டபாணி, மயிலாடுதுறை சாரங்கபாணி! இவையெல்லாம் வெறும் பெயர்கள் அல்ல. தமிழகத்தின் சரித்திரம். தமிழ்நாட்டில் இந்தி மொழி திணிப்பை எதிர்த்து போராடி உயிர் நீத்தவர்கள்! இங்கு ஒன்றை நன்றாக புரிந்துகொள்ள வேண்டும் கட்டாய இந்தி திணிப்பை எதிர்த்துதான் போராட்டமே தவிர இந்தியை தனிப்பட்ட முறையில் பயில அல்ல. காலங்காலமாக வரலாறு தெரியாத்தார்கள் செய்யும் சூழ்ச்சி பிரச்சாரம்தான் இந்தி மொழியையே எதிர்த்தார்கள் என்று. அன்றைக்கு ஒரே நாடு ஒரே மொழி என்று இந்தியை கட்டாயமாக்கியிருந்தால் இன்று இந்தக் கட்டுரையை தமிழில் நீங்கள் படித்துக்கொண்டிருக்க மாட்டீர்கள்!

இந்தி மொழி எதிர்ப்பு போராட்டம் 1965-ல் தீவிரமடைந்தது என்றாலும் அதன் விதை 1938லேயே விதைக்கப்பட்டு விட்டது. அனைத்துப் பள்ளிகளிலும் இந்தி கட்டாய பாடமாக்கப்பட்டுள்ளதாக 21-4-1938 அன்று ராஜாஜி தலைமை யிலான சென்னை மாகாண அரசு அரசாணை வெளியிட்டது. இதை எதிர்த்து மிகப்பெரிய போராட்டங்கள் வெடித்தது. போராட்டத்தில் ஈடுபட்டோர் அனைவரும் சிறைகளில் அடைக்கப்பட்டனர். சென்னையில் போராட்டத்தில் பங்கேற்று சிறைக்குச் சென்ற சென்னை நடராசனின் உடல் நலம் குன்றியது. மன்னிப்புக் கோரி கடிதம் எழுதித் தந்தால் விடுதலை செய்வதாக அரசு கூறியது. மன்னிப்புக் கேட்க மறுத்த நடராசன், 15-1-1939 அன்று உயிரிழந்தார். தமிழ் மொழிக்கான முதல் உயிர்த்தியாகம்!

இதனை தொடர்ந்து இரண்டு மாதம் கழித்து மார்ச் 12-ம் தேதி கும்பகோணத்தை சேர்ந்த தாளமுத்து என்பவரும் சென்னை சிறையில் உயிர் நீத்தார்! இரண்டாவது உயிர்த்தியாகம்! இந்த உயிர் தியாகங்களால் போராட்டங்கள் மேலும் தீவிரமடைய அரசாணையை 21-02-1940 அன்று திரும்பப் பெற்றது அரசு. பிறகு மீண்டும் 1948-ல் ஓமந்தூரார் முதல்வராக இருந்தபோது இந்தி கட்டாய பாடமாக்கப்படும் என ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது. இதை எதிர்த்து மீண்டும் கிளர்ச்சி ஏற்பட்டதால், அரசு பின்வாங்கியது. மேலும், இந்தி பேசாத மக்கள் விரும்பும் வரை ஆங்கிலமும் ஆட்சி மொழியாகத் தொடரும் என்ற நேருவின் உறுதிமொழியால் போராட்டம் சற்று ஓய்ந்தது.

இந்நிலையில், 26-1-1965 அன்று முதல் இந்திய ஆட்சி மொழியாக இந்தி மட்டுமே இருக்கும் என்ற 1963-ம் ஆண்டின் ஆட்சி மொழி சட்ட மசோதாவால் மீண்டும் போராட்டம் உருவானது. அண்ணாவின் தலைமையில் போராட்டங்கள் தீவிரமானது மீண்டும். அரியலூர் மாவட்டம் கீழப்பழுவூரைச் சேர்ந்த சின்னசாமி, இந்தி மட்டும் ஆட்சி மொழியாக அரியணையில் அமர்வதைத் தடுத்தாக வேண்டும் என்று, திருச்சி ரயில் நிலையம் எதிரே 25-1-1964 அன்று தீக்குளித்து மாண்டார். சின்னச்சாமியின் மரணம் போராட்டங்களை இன்னும் தீவிரப்படுத்தியது. இதன் திருப்புமுனையாக 1965 ஜனவரி 25-ம் தேதி முதல் மாணவர் இயக்கங்கள் போராட்டத்தில் குதித்தன.

அதே தினம் சென்னை மாநகராட்சி ஊழியராக பணி யாற்றி வந்த கோடம்பாக்கம் சிவலிங்கம், தீக்குளித்து மாண்டார். மறுநாள், விருகம்பாக்கம் அரங்கநாதன் தீ்க்குளித்து இறந்தார். அதே நாளில் புதுக்கோட்டை மாவட்டம், கீரனூரில் முத்து, விஷம் அருந்தி தற்கொலை செய்து கொண்டார். 27-ம் தேதி ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களுடன் அண்ணாமலைப் பல்கலைக் கழகத்தில் ஊர்வலமாகச் சென்ற சிவ கங்கை மாணவர் ராசேந்திரன், போலீஸ் துப்பாக்கிச் சூட்டில் பலியானார். அதன் பிறகும் போராட்டங்கள் குறையாமல் வேகம் எடுத்தன. போலீஸ் துப்பாக்கிச் சூடுகளும் அதிகரிக்க, உயிர்ப் பலிகளும் அதிகரித் துக் கொண்டே சென்றன. உலக வரலாற்றில் முதல் முறையாக தான் மொழிக்கான போராட்டத்தை போராட்டத்தை ஒடுக்க ராணுவம் வந்தது. பொள்ளாச்சியில் பிப்ரவரி 12-ம் தேதி ராணுவம் நடத்திய துப்பாக்கிச் சூட்டில் நூற்றுக்கும் அதிகமானோர் கொல்லப்பட்டனர்.

இந்தச் சூழ்நிலையில் இந்தித் திணிப்புக்கு எதிராக காங்கிரஸ் கட்சிக்குள்ளும் எதிர்ப்பு கிளம்பியது. மத்திய அரசின் போக்கைக் கண்டித்து அமைச்சர்களாக இருந்த சி. சுப்பிரமணியம், ஓ.வி. அழகேசன் ஆகியோர் பதவிகளை ராஜினாமா செய்தனர். அந்த ராஜினாமாக்களை ஏற்கும்படி குடி யரசுத் தலைவருக்கு, பிரதமர் லால்பகதூர் சாஸ்திரி பரிந்துரை செய்தார். தமிழகம் தனி நாடாக பிரிந்து போக வேண்டாம் என்று கருதினால், பரிந் துரையை திரும்பப் பெறுங்கள்' என்று சாஸ்திரியிடம் குடியரசுத் தலைவர் ராதாகிருஷ்ணன் அறிவுறுத்தினார். வேறு வழியின்றி இந்தியுடன் ஆங்கில மும் ஆட்சி மொழியாக தொடரும் என்ற முடிவுக்கு காங்கிரஸ் ஆட்சியாளர்கள் வந்தனர். இதனால் மாணவர்களின் 50 நாள் போராட்டம் மார்ச் 15 அன்று முடிவுக்கு வந்தது.

காங்கிரஸ் அரசின் மீதான தமிழக மக்களின் கோபம் அத்தோடு முடியவில்லை. 1967-ல் நடந்த சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் காங்கிரசை படுதோல்வி அடையச் செய்து அண்ணா முதல்வராக ஆனார். அன்று ஆட்சியை இழந்த காங்கிரஸ் இன்றுவரை தமிழ்நாட்டில் ஒட்டுண்ணியாகவே வாழ்ந்து வருகிறது மீண்டும் ஆட்சிக்கு வர முடியாமல். இவ்வளவு போராட்டங்கள் உயிர் தியாகங்களுக்கு மத்தியில் கிடைத்த நம் தமிழ் மொழியின் உரிமையை இந்த 54 வருடங்களில் எந்த அளவுக்கு காப்பாற்றி வருகிறோம் என்று அவரவர் மனசாட்சிக்கே விட்டுவிடுகிறேன். ஆனால் ஒன்று நீறு பூத்த நெருப்பாக தமிழ் மக்களிடம் கனன்று கொண்டிருக்கும் தமிழுணர்வை இந்தி கொண்டு எந்த அரசும் அணைக்க விரும்பினால் அதை வேடிக்கை பார்க்க மட்டும் மாட்டார்கள் தமிழ் மக்கள்!

இந்த  காலகட்டத்தில் தமிழக முதல்வராக இருந்தவர் காமராஜர்! போராட்டங்களை ஒடுக்க மத்திய அரசுக்கு பணிந்து ராணுவத்தை இறக்கி பல உயிர்கள் பலியாக காரணமும் அவரே. அதன் விளைவுதான் அதை தொடர்ந்த தேர்தலில் தமிழக மக்கள் அவரை தோற்கடித்தது! ஒரு வரலாற்றுப் பிழையின் சாட்சியாக இருந்தவர் அவர்! அதைவிட ஊமை சாட்சியாக இருந்தவர்! ஆகவே அவர் தோற்கடிக்கப்பட்டதில் எந்தவித ஆச்சர்யமும் இல்லை மொழிப்போர் வரலாறு தெரிந்தவர்களுக்கு. எந்த வரலாறும் தெரியாமல் காமராஜர் ஒருமுறை காரில் போய்க் கொண்டிருக்கும்போது வகையான பார்வர்ட் செய்திகளை நம்பும் இன்றைய போராளிகளுக்காக இதை இங்கே குறிப்பிடுகிறேன்!

இன்று 54 -ம் வருட மொழிப்போர் தியாகிகள் தினம். தமிழுக்கு நீங்கள் ஒன்றுமே செய்யவில்லை என்றாலும் குறைந்தபட்ச்சம் நம் முன்னோர்கள் என்னவெல்லாம் செய்திருக்கிறார்கள் என்றாவது தெரிந்துகொள்ளுங்கள். அதுவே நாம் அவர்களுக்கு செய்யும் மிகப்பெரிய அஞ்சலி!

No comments:

Post a Comment