Friday, 20 June 2014

இளையராஜாவி​ன் இசைமேடையும் இன்பவேளையு​ம்! - 3





இளையராஜாவி​ன் இசைமேடையும் இன்பவேளையு​ம்! - 2

ஒவ்வொரு முறையும் இந்தத் தொடரை எழுத ஆரம்பிக்கும் போதெல்லாம் இந்தப் பகுதியோடு முடித்துவிடலாம் என்றுதான் ஆரம்பிப்பேன்! ஆனால் நிறைவு செய்யும் போது, ஆஹா.. அந்தப்பாடலை சொல்லாமல் விட்டோமே? இந்தப்பாடலை சொல்லாமல் விட்டோமே என்று மனதிலே சிம்மாசனம் போட்டு அமர்ந்திருக்கும் பல பாடல்கள் வரிசையாய் வந்துபோகும்! அதனால்தான் நிறைவு செய்யும் போது இசைப்பயணம் தொடரும் என்று என்னையறியாமல் போடுவேன்! இப்போது கூட இதை ஆரம்பிக்கும்போது எந்த வித திட்டமிடலும் இல்லாமல்தான் ஆரம்பிக்கிறேன்!

ஆனாலும் இன்பமோ.. துன்பமோ, எதுவாக இருந்தாலும் இளையராஜாவின் இசையாலே அவைகளை கடந்து வந்ததாலோ என்னவோ, ஒவ்வொரு செல்களின் அவரது இசை சாம்ராஜ்யம் விரவிக் கிடக்கிறது! எண்பதுகளிலும் சரி தொண்ணூறுகளிலும் சரி.. அவர் உச்சத்தில் இருக்கும் போது அவரைப்பற்றிய வதந்திகள் கொடி கட்டிப் பறக்கும்! ஆனால் அவற்றுக்கெல்லாம் வார்த்தைகளால் பதில் சொல்லாமல் தன் இசையாலே பதில் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார் என்றே சொல்லலாம்! இப்போதும் கூட இது இளையராஜா என்ற தனி மனிதனை பற்றிய பதிவு அல்ல! இது இளையராஜா என்ற இசை மனிதனைப் பற்றிய பதிவு! 

காதலையும் தாண்டி.... அவரது இசை புகுந்து செல்லாத இடமே என்று கூடச் சொல்லலாம்! ஒவ்வொருத்தருக்குமே தன் அம்மா மீது பாசம் இருக்கும், ஆனால் எல்லோருமே போய் தன் அம்மாவிடம் அதை வார்த்தைகளால் வர்ணித்துக் கொண்டு இருக்க முடியாது! ஆனால் இளையராஜா அம்மாவை வைத்து பல பாடல்களை படைத்திருக்கிறார்! அம்மாவின் பாசத்துக்கு அர்த்தம் சொன்னது அவரது இசை மட்டுமே! ஏனோ.. அவரது அம்மா பற்றிய பாடல்களை கேட்க்கும் போது இனி அம்மாவின் கண்களில் இருந்து கண்ணீரே வர விட கூடாது என்று ஒருமுறையேனும் நாம் நினைக்கத்தூண்டும்! 

அதுதான் அவரது இசை! அதிலும் " அம்மா என்றழைக்காத உயிரில்லையே என்று ஜேசுதாஸ் ராஜாவின் இசையில் உருகும்போது நம் கண்களில் வரும் கண்ணீரை நம்மால் தடுக்க முடியாது! இந்த பாடலின் ஜீவன் என்று பார்த்தால் அது வாலியின் வரிகளா? ஜேசுதாசின் குரலா? ராஜாவின் இசையா என்று பார்த்தால் இப்போது கூட விடை கிடைக்காது... ஆனால் அம்மாவை தூக்கி எறிந்தவனாக இருந்தாலும் மனதுக்குள் கண்ணீர் வருவதை அவனாலே தவிர்க்க முடியாத பாடல் இது!

"அம்மா என்றழைக்காத உயிரில்லையே...



மனதை உருக வைப்பதிலும் சரி.. அதே மனதை கொண்டாட்ட மனநிலைக்கு கொண்டு செல்வதிலும் சரி இசைக்கு நிகர் எதுவுமே இல்லை! அதிலும் ராஜாவின் ராகமாக இருந்துவிட்டால் கேள்வியே இல்லை! ஏனென்றால்.. எந்த சூழலை மனதில் வைத்து அவர் மெட்டு அமைக்கிறாரோ அதே சூழலில் நம் நம் மனதையும் ரெக்கை கட்டி பறக்க வைப்பார்! இப்போது உள்ள குத்துப்பாட்டு, கானா பாட்டு போன்ற எந்த வரையறைக்கும் அடங்காமல் நம்மை கொண்டாட்டம் போட வைக்கும் துள்ளலான எத்தனையோ பாடல்களை அவர் படைத்திருக்கிறார்! 

அதிலும் அந்தப்பாடல்  ரஜினிக்கு என்றால் அவரது ஆர்மோனியம் அவருக்கே அடங்காமல் கொண்டாட்டம் போடும்போல? நீங்கள் கவனித்துப்பார்த்தால் தெரியும், ஒவ்வொரு ரஜினி படத்திலும் ராஜா தனி ஆவர்த்தனமே படைத்திருப்பார்! இந்தப்பாடலை கம்போஸ் செய்யும்போது ராஜா என்னை போல ரஜினி ரசிகர்களை பார்த்து அவர் அப்போது இப்பிடித்தான் கேட்டிருப்பார்? " கண்ணா..ரெண்டாவது லட்டு திங்க ஆசையா?" என்று! என்ன பாடலா? நீங்களே கேட்டுப்பாருங்கள், மனதின் பல புதிய வாசல்களை திறக்கும் வித்தைகள் அறிந்த வித்தகனின் இந்தப் பாடலை! 

"அடி ராக்கம்மா கையத் தட்டு.......




எத்தனையோ வருடங்கள் கழித்துச் சில பாடல்களைக்  கேட்டாலும், அந்தப்பாடலோடு நாம் நெருக்கமாக உணர்ந்த பல ஞாபகங்களை கிளறி விட்டுச்  செல்லும்! அது அந்த பாடலின் தாக்கமா அல்லது நாம் கடந்து வந்த அந்த சம்பவத்தின் தாக்கமா என்று தெரியாது! ஆனாலும் அந்தப்பாடலை எப்போது கேட்டாலும் பழைய ஞாபங்களை சளைக்காமல் நமக்கு கொண்டு வந்து கொடுத்துக்கொண்டே இருக்கும்! இப்போது போல்  நினைத்தவுடன் வீடியோ அல்லது போட்டோ எடுக்கும் வசதி அப்போது இல்லை.
ஆனாலும் இன்றும் கிராமத்தின் வேர்களாய் கலாசாரத்தின் எச்சங்களாய் விரவி இருக்கும் எங்கள் ஊர்  திருவிழாக்களை கடல் கடந்து இருக்கும் நாங்கள்,  சில பாடல்களை கேட்ட மாத்திரத்தில் இணையத்தை விட வேகமாக தேடி எடுத்து நாங்கள் கடந்து வந்து திருவிழா காட்சிகளை கண் முன்னே கொண்டுவந்து தருவதில் இளையராஜாவின் இசையை தவிர்த்து வேறு ஒன்றும் இல்லை என்றே சொல்லலாம்! அதிலும் இந்தப்பாடலை கொஞ்சம் கண் மூடி கேட்டால் போதும், டவுசரை இறுக்கி பிடித்தபடி அருள் வந்து சாமி ஆடுபவருக்கு பயந்த காலம் கண் முன்னால் விரியும்!

"அம்மன் கோவில் கும்பம் வருது...
                                                             



சோகப்பாடல் என்றாலே அது காதலை நினைத்துதான் என்றில்லை! சோகம் என்பது எல்லோருக்கும் பொதுவானதுதான்! சோகத்தைக் கடக்கும் வலிமை எல்லோருக்கும் இருப்பதில்லை! ஏன்.. அதை சொல்லக்கூட பலரும் விரும்புவதில்லை! ஆனாலும் அது ஒரு பாறைக்குள் அமர்ந்த தேரை போலதான்! உள்ளுக்குள்ளே இருக்கும், தகுந்த உளி வந்து உடைக்கும் வரை! இந்த பாடல் வந்த புதிதில் இதன் சோகம் புரியவில்லை! ஆனாலும் ஏதோ ஒன்று இந்தப்பாடலை கேட்க்கத்தூண்டும்! இன்று.. இதயமே பிதுங்கி வழியும் அளவிற்கு சோகங்களை சுமந்து கொண்டு திரிகிறோம்! அதை வெளிக்காட்ட கூட நேரம் இருப்பதில்லை! ஆனாலும் பயணங்களின் போது ஆழ்ந்த அமைதியில் இந்த பாடலை கேட்க்கும்போது இறங்க வேண்டிய இடம் வந்தும் இந்த பாடல் முடியும் தருணம் வரை பயணம் செய்ய வைக்கிறது ராஜாவின் இசை! நீங்களும் கேட்டுப் பாருங்கள்!

"பூங்காற்று திரும்புமா...




நான் முன்பே சொன்னதுபோல ரஜினி படம் என்றாலே ராஜாவின் ராஜ்ஜியம் அங்கு குதியாட்டம் போடும்! சாதாரண டூயட் பாடலைக்கூட தனது இசைக் கோர்வைகளால் மாலைகளாய்க் கொண்டு வந்து நம் மனதுக்குள் சத்தம் இல்லாமல் சூடி விட்டுச் சென்று விடுவார்! காதலிக்கிற பெண்ணுக்கு மானின் விழியா இருந்தாலும் சரி.. மாலைக்கண் விழியா இருந்தாலும் சரி.. இந்தப்பாடலை கேட்க்கும்போது மனக்கண்ணில் நம் காதலி வந்துபோவதை உணரமுடியும்! 

இந்த மாதிரியான பாடல்களை கேட்கும்போது, ஏதோ.. நாம் இந்தப் பூமியில் பிறந்திருப்பதே காதலிக்கத்தானோ என்றுதான் தோன்றும்! இந்தப்பாடலின் ஆரம்பத்தில் இருந்து முடியும் வரை தாளத்தில் ஒரு துள்ளல் இருந்துகொண்டே இருக்கும்! இப்போது இந்தப்பாடலை கேட்டால் கூட ஒரு ஐந்து நிமிடமாவது நம் பழைய வயதிற்குள் சென்று வந்த திருப்தி இருக்கும்! எதற்கும் நீங்களே ஒருமுறை கேட்டுப்பாருங்கள்!

"மானின் இரு கண்கள் கொண்ட மானே மானே...
                                                             



நான் ஆரம்பத்திலே சொன்னதுபோல நான் சொல்லாமல் விட்ட பாடல்கள் என்னைக் கேட்காமலே என் வரிகளில் வந்து விழுந்துகொண்டு இருக்கிறது! இதை இன்னொருமுறையும் தொடர்ந்து விட்டுத்தான் போகிறேனே? 





Thursday, 19 June 2014

இளையராஜாவி​ன் இசைமேடையும் இன்பவேளையு​ம்! - 2




ராஜாவின் ராகத்தாலாட்டைப்  பற்றி எழுத நினைக்கையில் என் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு சம்பவங்களும் போட்டி போட்டு என்   முன்னாள்  வந்து  விழுகின்றன.                                               அனேகமாக என்பதுகளின் ஆரம்பத்தில்  இருந்து  தொன்னூறுகளின் இறுதிவரை... இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் பிறந்து வளர்ந்த தலைமுறை கொடுத்துவைத்த தலைமுறை என்றே சொல்லவேண்டும். அந்த கொடுத்துவைத்த தலைமுறையில் நானும் ஒருவன் என்று நினைக்கும்போது பின்னணியில் ராகதேவன் வயலின் வாசிப்பதுபோல ஒரு ஃபீலிங்.

நான் காதலிக்கிறேன் என்ற உணர்வையும் தாண்டி அந்தக்காதலை ராஜாவின் ராகத்தோடு என் காதலை  குழைத்துப்பார்க்கும்போது காதலின் ஒவ்வொரு மணித்துளியையும் சொர்க்கமாக மாற்றிய தருணங்கள் அவை. எதோ ஒரு திருவிழா காலத்தில் எங்கள் வீட்டில் கோவிலுக்கு மாவிளக்கு வைக்க மாவிடிக்கும் பின்னணி ஓசையில் வாசலில் நின்று அவளை ரசித்துக்கொண்டிருக்கையில் கோவில் குழாயில்  பாடிய இந்தப்பாடல் இதோ இன்றுவரை நெஞ்சுக்கூட்டுக்குள் அவள் நினைவுகளையும் சேர்த்தே  இடித்துக்கொண்டிருக்கிறது. நீங்களே கேட்டுப்ப்பாருங்கள்....

"மதுர மரிக்கொழுந்து வாசம்... என் ராசாத்தி உன்னுடைய நேசம்......
                                                             


காதலிப்பது சுகம்தான் அதிலும் அந்த காதலி பக்கத்துக்கு வீட்டில் இருந்து விட்டால் சொல்லவே வேணாம்... எங்களின் ஒவ்வொரு வார்த்தைப் பரிமாற்றமும்  ராஜாவின் இசையோடுதான் பரிமாறிக்கொள்வோம். என்  ஒவ்வொரு  காலையுமே அவளின் திருக்கோலத்தோடும் அவள் வாசலில் போடும் வண்ணக்கோலத்தோடும்தான் விடியும். அதுவும் மார்கழி வந்துவிட்டால் போதும்.

அந்த அதிகாலை பனியோடும்  ஈரம்  சொட்டும் கூந்தலோடும் அவள் வந்து நிற்கும்போது என்னை அறியாமல் என் வாய் முனுமுனுக்கும் பாடல் " பனிவிழும் மலர்வனம்.. உன் பார்வை ஒரு வரம்.." இப்படி ஒவ்வொரு அதிகாலையுமே ராஜாவின் இசையோடு கலந்தே அவளை சுவாசித்துக்  கொண்டிருந்தேன். ஒவ்வொரு நாளும் கோலத்தின் நடுவில் சாணிப் பிள்ளையாரில்  அவள் வைக்கும் பூசணிப்பூவோடு சேர்த்து என் நினைவுகளையும் அவளோடு சேர்த்து சொருகி விட்டே சென்றாள். இதை தெரிந்த ராஜாவும் எனக்காகவே போட்டு தந்த பாட்டுத்தான் இது..

" வாசலிலே பூசணிப்பூ வச்சிப்புட்டா..வச்சிப்புட்டா.... 

    


இசை என்பதும் ஒரு கடவுள்தான். அதற்க்குத் தகுந்த கருவறை கிடைத்துவிட்டால் போதும் அதன் அருள்வீச்சு அனைவருக்கும் பரவும். அப்படிப் பார்த்தால் ராக தேவனும் ஒரு இசையின் கருவறைதான். இசைக்கடவுளை உள்வைத்து அதன் அருளை அனைவருக்கும் அள்ளி அள்ளி வழங்கும் ஒரு இசைக்கோவில். இசை என்பது ஒரு கலை அல்ல.. அது ஒரு தவம். எல்லாமே இசையின்  வடிவம்தான்  என்றாலும் கேட்டவுடன்  உயிரை உருக வைக்கும் இசை என்பது  அனைவருக்கும் வாய்ப்பதில்லை.

இசையினால் மழை பொழியும்.. இரும்பும் உருகும்  இவையெல்லாம் பெரிதல்ல.. மனிதனின் மனம் உருகவேண்டும்.. ஏனென்றால் மனித மனம் நினைத்த மாத்திரத்தில் வேற்று கிரகம்கூட சென்று வரும் ஒரு அதிவேக ராக்கெட். அந்த வேகத்தையே நிறுத்தி ஒரு இடத்தில நிறுத்தி வைக்கும் இசைதான் தெய்வீக இசை. அது ராஜாவுக்கு மட்டுமே வாய்த்தது.  ஆன்மீக உணர்வு அதிகம் இல்லையென்றாலும் ஏதோ ஒரு காலையில் முதன் முதலில் இந்த பாடலை கேட்ட போது தேகம் சிலிர்த்து நானும் சொல்ல ஆரம்பித்தேன்...

"ஜனனி..ஜனனி... ஜகம் நீ அகம் நீ...



எந்த ஒரு ஆன்மீகத்தேடலிலும் மனதில் குருவாக ஒருவரை நினைத்திருப்போம். எனக்கு அப்போதெல்லாம் ரமணரை பற்றி அதிகம் தெரியாது. 96- களின்  இறுதி என்று நினைக்கிறேன். ராஜாவின் ரமணர் பாமாலை ஒலி வடிவம் வந்தது. அதை கேட்டபோது ரமணர் யாரென்று தெரியாமலே அவரை நினைத்து உருக வைத்த இசை அது. இப்போது நான்கடவுள் படத்தில் வந்த "பிச்சை பாத்திரம் ஏந்தி வந்தேன்" பாடல் அந்த இசை தொகுப்பில் உள்ளதுதான். அதே தொகுப்பில் பவதாரிணி பாடிய இந்த "ஆராவமுதே அன்பே ரமணா.... பாடலை கேளுங்கள்... உங்கள் புதிய ஆன்மீக உலகம் கண்ணில் தெரியும்.




எனக்கு விபரம் தெரிந்த காலத்தில் இருந்தே ஸ்ரீராகவேந்திரர் சுவாமிகள் மீதி ஒரு பக்தி உண்டு. என்ன காரணம் என்றெல்லாம் தெரியாது. சிறு வயதில் பள்ளிக் காலத்தில் ஜெயந்தி டீச்சர் என்று ஒருவர். தீவிரமான ராகவேந்திரர் பக்தை. அவர்கள் அடிக்கடி சொல்லிய ராகவேந்திரர் கதைகள் கூட ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்.  அதன்பிறகு அவரின் வரலாற்றை தேடிப்படித்தேன். அதன் காரணமாகவே ரஜினி மீது ஒரு ஈர்ப்பு வந்தது தனிக்கதை. ஆனால் இன்று வரை என் ஆன்மீகத்தின் குரு என்றால் அது ஸ்ரீராகவேந்திரர்தான்.

சில சமயம் நினைத்துப்பார்ப்பேன். அவர் ஜீவ சமாதி ஆன அந்த நேரத்தில் நான் அங்கு இருந்து அதை பார்த்திருந்தால் என் உணர்வுகள் எப்படி இருந்திருக்கும் என்று. அதே காட்சி  ஸ்ரீராகவேந்திரர் படத்தில் வரும். காட்சி என்று பார்த்தால் அது ஒரு படத்தில் வரும் காட்சி அவ்வளவுதான். ஆனால் அதற்கு இளையராஜா கொடுத்திருப்பார் பாருங்கள்... ஒரு உணர்வுப்பூர்வமான இசை.. நான் அந்த நேரத்தில் அங்கு இல்லையே என்ற குறையை இந்த இசை பிரவாகத்தின் மூலம் தீர்த்து வைத்தார் ராஜா. அந்த பாடலில் வரும் " குருவே சரணம்... குருவே சரணம்...." என்ற வரிகளை உச்சரிக்கும்போது ஸ்ரீராகவேந்திரரின் பாதத்தில் வீழ்ந்து கிடப்பதுபோல் ஒரு உணர்வு வரும். இதோ...இதை எழுதும்போதே என் உடம்பில் வரும் அதிர்வையும்  புல்லரிப்பையும் என்னால் உணரமுடிகின்றது. இந்த பாடலைக்கேட்டு  நீங்களும் ஒரு முறை சொல்லிப்பாருங்கள்

 " குருவே சரணம்... குருவே சரணம்..

       
                                                        


ராஜாவின் இசையோடு கலந்த எனது பயணமும் தொடர்ந்து  கொண்டே இருக்கும்.....


Tuesday, 17 June 2014

இளையராஜாவின் இசைமேடையும் இன்பவேளையும்! -1





இசை... இது இல்லாத உலகத்தை நினைக்ககூட முடியாது.. கர்நாடக சங்கீதம், ஹிந்துஸ்தானி இப்படி பல பரிணாமங்களில் இருந்தாலும் அவற்றையெல்லாம் என்னவென்றே தெரியாத என்னைப்போன்ற கிராமத்தான்களையும்  இசையை ரசிக்கவைத்த பெருமை இளையராஜாவையே சேரும்... இசை என்று எழுதும்போது அடுத்தவரி இளையராஜா என்று விரல்கள் செல்வதைத்  தடுக்கமுடியவில்லை... பிறந்ததில் இருந்து இசையை கேட்டுத்தான் வளருகின்றோம், இன்று தடுக்கி விழுந்தால் பாடல் கேட்க எத்தனையோ தொழில் நுட்பம் வளர்ந்து விட்டது! ஆனால் அப்போதெல்லாம் வானொலி மட்டுமே.. அதிலும் தென்கடற்கரை பகுதியாகிய எங்கள் பக்கம்  இசையை அதிகம் கொண்டு வந்து சேர்த்த பெருமை ஸ்ரீலங்காதான்...  வரிகள் புரியாமல் தாளம் போட்டு ஆட துவங்கியது இளையராஜா பாடல்களை கேட்டுதான்.

இன்றும் ஞாபகம் உள்ளது அலைகள் ஓய்வதில்லை படத்தில் "ஆயிரம் தாமரை மொட்டுகளே... " பாடல்.. இப்போது வேண்டுமானால் அது ஒரு காதலின் தவிப்பைச்  சொல்லுவது புரிகிறது... ஆனால்  வரிகளுக்கு  அர்த்தம் தெரியாமலே தலையை ஆட்ட வைத்த பெருமை அந்த துள்ளலான இசைக்கு உண்டு! இன்றைக்கு கூட தூக்கம் வராத இரவுகளில் என் காதுகளில் கசியவிடும் பாடல் சிப்பிக்குள் முத்து படத்தில் வரும்....

 " வரம் தந்த சாமிக்கு சுகமான லாலி..."

                                        

என்னைப்போல அம்மாவின் அருகில் இல்லாத எத்தனையோ பேருக்கு அன்னையாக இருந்து தாலாட்டு பாடும் தகுதி இளையராஜா இசையால் மட்டுமே முடியும்!அப்பிடியே அம்மாவின் மடியை விட்டு இறங்கி பள்ளியில் நண்பர்களோடு கலந்தபோது கொஞ்சம் துள்ளலான இசையை தேடி கேட்க துவங்கியது அப்போதுதான்.. இன்று என்னதான் ஐபாட், ஐபோன் அல்லது போஸ் ஹோம் தியேட்டரில் பாடல்கள்  கேட்டாலும் அன்று காலில் செருப்பில்லாமல் செம்மண் புழுதியில் திருவிழாவில் கேட்டு ஆடிய.. " பொதுவாக எம்மனசு தங்கம்.. ஒரு போட்டியின்னு வந்துவிட்டா சிங்கம்னு ஆடிய சந்தோசமான தருணங்களை இந்த தொழில் நுட்பம் தரவில்லை.. காதலின் சோகம் என்று தெரியாமலே சோகத்தோடு ஒன்றிப்போய் கேட்ட பாடல்... "அன்னக்கிளியே உன்னைத்தேடுதே... பாடல்தான்... இப்படி என்பதுகளில்  என்னவென்றே தெரியாமல் ராஜாவின் இசைக்குள் மூழ்கிய காலம் போய் தொண்ணூறுகளின் ஆரம்பத்தில் வந்த " மாங்குயிலே பூங்குயிலே...பாடல் வந்த பிறகு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ராஜாவின் இசைகளை தேடித்தேடி கேட்க ஆரம்பித்தது மனது.

அப்போதெல்லாம் இப்போதுபோல் எந்த வசதியும் இல்லை, என் மாமாவிடம் அடம்பிடித்து ஒரு பழைய டேப்ரெக்கார்டர் வாங்கி, அப்பப்ப உறவினர்கள் தரும் காசுகளை சேர்த்துவைத்து கேசட் வாங்கி பாடல்கள் கேட்ப்பேன். இப்போதுகூட அந்த பழைய டேப்ரெக்கார்டில் கேட்ட கரகாட்டக்காரன், ஈரமான ரோஜாவே போன்ற படங்களின் பாடல்களை கேட்டால் இளையராஜாவின் இசையோடு சேர்த்து அந்த பழைய நினைவுகளும் தாலாட்டி விட்டுச்செல்கிறது.இப்படி வாழ்வின் ஒவ்வொரு தருணங்களிலும், நமது ஒவ்வொரு உணர்ச்சிகளிலும் இளையராஜாவின் ஏதோ ஒரு பாடல் அந்த தருணங்களையும் உணர்ச்சிகளையும் தழுவிவிட்டே செல்கிறது. கடந்த இருபதாம் நூற்றாண்டில் இருந்து அடுத்த நூற்றாண்டுக்கு வந்துவிட்டாலும் ஏனோ..  இளையராஜாவின் அந்த கவுன்ட்டவுன் BGM- ம் SPB- யின் அந்த உச்சஸ்தாயி குரலும்தான் இன்றுவரை இளைஞர்களின் புத்தாண்டுகளை வரவேற்றுக்கொண்டிருக்கிறது.

பள்ளி படிப்பை முடித்து முதன்முதலில் கல்லூரிக்குள் கால்வைத்த போது லேசாக அரும்புமீசை அருவிய காலம், காதலைப்பற்றி தெரியாமல் அந்த ஆசையே இல்லாமல் இருந்தாலும் இளையராஜாவின் காதல் பாடல்களை கேட்டு அதை ரசிக்கவாது ஒரு பெண்ணை காதலிக்க வேண்டும் என்று கண்ம்மூடித்தனமாக முடிவு செய்த காலம் அது. எப்படியோ அந்த பெண் பக்கத்துவீட்டு பெண்தான் என்று முடிவுசெய்துவிட்டேன்! இதில் ஒன்றும் ஆச்சர்யம் இல்லை, ஏனென்றால் அவளும் ஒரு பாடல் விரும்பி. அப்போதெல்லாம் இப்போது உள்ளதுபோல் SMS இல்லை, போன் இல்லை,மெயில் இல்லை எங்களுக்கு உள்ள ஒரே தூது பாடல்கள்தான். நாங்கள் நினைப்பதை சொல்லத்தான் ராஜாவின் இசை இருக்கிறதே? பிறகென்ன கவலை? இப்படி ராஜாவின் இசை திரைப்படங்களில் இசையை வளர்த்ததோ இல்லையோ.. எங்கள் காதலை நன்றாகவே வளர்த்தது.

ஆனால் அந்த காதலை சொல்லாமல் காத்திருக்கும் பலபேர்களுடைய தவிப்பை, அதைச்சொல்லிவிட்டு குறுகுறுப்போடு பதிலுக்கு காத்திருக்கும் குதூகலத்தை, அந்தக்காதலை ஒத்துக்கொண்டபிறகு கொண்டாடும் காதலின் துள்ளலை, அதே காதல் சூழ்நிலையால் குத்தி கிழிக்கப்பட்டு வாடும் காதலின் சோகத்தை.. இப்படி காதலின் எந்த பரிணாமத்தை எடுத்தாலும் இளையராஜாவின் இசை அங்கு அருவியாய் பாய்ந்துகொண்டிருக்கும். அனைவருமே ஏதோ ஒரு வகையில் இவற்றையெல்லாம் கடந்துதான் வந்திருக்கவேண்டும். எனக்குகூட இன்றும் ஞாபகம் இருக்கின்றது, முதன்முதலில் காதலிக்க முடிவுசெய்து அந்த பக்கத்துவீட்டு பெண்ணுக்கு கடிதம் கொடுத்துவிட்டு காத்திருக்கையில்..வானொலியில் இந்த பாடலைக்கேட்டு என்னை அறியாமல் கண்ணீர் துளிர்த்தது, இதுவரை கடந்து வந்த வாழ்க்கையில் எத்தனையோமுறை அழுதிருந்தாலும் அன்று சிந்திய அந்த இரண்டுதுளிக்கண்ணீர் இன்றும் ஞாபகம் இருக்காக்காரணம்  இந்தப்பாடல்தான்...

" மயங்கினேன் சொல்ல தயங்கினேன் உன்னை விரும்பினேன் உயிரே..
 தினம் தினம் உந்தன் தரிசனம் பெறத்தவிக்குதே மனமே...

                                        

என் தவிப்பையெல்லாம் தகர்த்து என் காதலை அவள் ஏற்றுக்கொண்ட பிறகு ஏதோ இந்த உலகத்தில் நானும் அவளும் மட்டுமே இருப்பதாய் கற்பனை செய்துகொண்டு திரிந்தபோது  அப்போதும் ராஜாவின் இசை மட்டுமே எங்களோடு துணைக்கு வந்தது. எந்த எதிர்காலப்பயமும் இல்லாமல் இந்த பாடலை நாங்கள் எத்தனைமுறை கேட்டிருப்போம் என்று எங்களுக்கே தெரியாது. இருந்தாலும் ஒவ்வொரு முறை கேட்க்கும்போதும் என் மனதில் உள்ள உணர்சிகளை இசையாய்.. வார்த்தைகளாய் வடித்தால் எப்படி இருக்கும்? அப்படித்தான் இருந்தது இந்த பாடலை கேட்க்கும்போது.. எனக்கு மட்டும் அல்ல காதலித்த/காதலிக்கும்  அனைவருக்குமே இந்த பாடலைக்கேட்க்கும்போது அந்த உணர்ச்சிதான் வரும்.. எதற்கும் நீங்களே கேளுங்கள் அந்தப்பாடலை.

" நீ பாதி நான் பாதி கண்ணே..
அருகில் நீ இன்றி தூங்காது என் கண்ணே..

                                                                                               

இளையராஜாவின் இசைக்கடலுக்கு என் வார்த்தைகள் எல்லாமே சின்ன மழைத்துளிகள்தான், அந்த மழைத்துளிகள் கூட கடலில் இருந்தே எடுத்த நன்றிக்காக இந்த மேகத்துளிகளின் வார்த்தைத்துளிகள் இன்னும் தொடரும்.