Friday, 1 March 2013

அது ஒரு மழைக்காலம்! -1




அன்று...

அது ஒரு மழைக்காலம்...என்னருகில் நீ மட்டுமே! ஒவ்வொரு மழைக்கம்பிகளின் நெருக்கத்திலும் இப்படிதான் நினைத்தது என் இதயம்! எத்தனை பேர் என்னை சுற்றி இருந்தாலும் அது என்னவோ என் கண்ணுக்கு நீ மட்டுமே தெரிந்தாய்! பேய் மழையின் இரைச்சலிலும் உன் மூச்சுக்காற்றுக்கு கூட அர்த்தம் கண்டுபிடித்தேன்! மழை நீரை நீ தொட்டு விளையாட அதன் ஒவ்வொரு ஸ்பரிசங்களும் என்னவோ என் இதயத்தை மட்டுமே துளைத்தது! உன் நனைந்த ஆடைகள் ஏனோ எனக்குள் நடுக்கத்தை கொண்டுவந்தது.. அப்போதே வார்த்தைகளை மாற்றிப்போட்டு கவிஞனாக என்னை கண்டுகொண்டேன்!

அதன்பிறகு வந்த ஒவ்வொரு மழையுமே எனக்கு பிடித்துப்போனது... என் வீட்டு கூரையை பிய்த்துபோட்ட பேய் மழையிலும் வீட்டின் நடிவிலே உட்கார்ந்து உனக்காக நனைந்த என்னைப்பார்த்து கொஞ்சம் பயந்துதான் போனார்கள் என் வீட்டில்! பாவம் அவர்களுக்கு எப்படி தெரியும்? மழையில் நனையாமல் நனைந்து கொண்டு இதயத்தில் உன்னை வைத்து உன்னை மட்டும் நான் நனைதுக்கொண்டிருப்பது அவர்களுக்கு எப்படி புரியும்?

ஒரே ஊர்தான் என்றாலும் வெளியூரில் நீ படித்தாய்...விடுதியில் தங்கி வார இறுதியில் மட்டுமே வருவாய்! அதனால்தான் என்னவோ சித்திரை கத்திரி வெயில் இறுதியிலும் நீ வந்த காலங்களில் குளிருது என்று போர்வை போர்த்தி தூங்கியதை அம்மா கொஞ்சம் அச்சத்தோடு பார்த்தார்கள்!உன் அருகாமை வேண்டும் என்பதற்காக என் விளையாட்டு ஆர்வத்திர்க்குகூட தடைபோட்டு சத்தமில்லாமல் ஒரு காதல் சடுகுடுவை உன்னோடு விளையாண்டதை நம் காதலை தவிர யாருக்குமே தெரியாது!

கொஞ்சம் படிப்பும்... அதிகமான பகுததறிவும் இருந்தாலும் அது ஏனோ தெரியவில்லை? கோவிலோர கள்ளிச்செடி பார்த்ததும் படிப்பும்..பகுத்தறிவும் முற்றாக மறந்துபோய் என் பேரோடு உன் பேரை சேர்த்து எழுதியபின்பே நிமிர்ந்து பார்த்தேன்..இரண்டு அறிவும் எட்டி நின்று என்னைப்பார்த்து ஏளனமாக சிரித்தது! இன்று அதே கோவிலில் என் குழந்தையின் கை பிடித்து சுற்றும்போது நம் பேரை எழுதி வைத்த கள்ளிச்செடியை என் கண்கள் தேடுவதை என்னால் தடுக்கமுடியவில்லை!

இன்று.....

மழை விட்டாலும் தூவானம் விடாது என்பார்கள்..அதனால்தான் என்னவோ? ஒவ்வொரு மழைக்காலத்திலும் விழுகின்ற மழைத்துளி மண்வாசனையோடு சேர்த்து உன் ஞாபங்களையும் கிளறி விட்டே  செல்கிறது! போர்டிகோவில் உட்கார்ந்து மழையை வேடிக்கை பார்த்த என்னிடம் என் குழந்தை கேட்டது.. அப்பா..மழைனா உங்களுக்கு ரெம்ப புடிக்குமாப்பா? என்றது.. அதனிடம் எப்படி சொல்வது?..மழையோடு சேர்த்து நீ விட்டுப்போன மௌன வார்த்தைகளை தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன் என்று? உன் குழந்தையிடமும் நீ இப்படித்தான் பதில் சொல்ல திணறிக்கொண்டிருப்பாயா?

அடுத்த பாகம்
அது ஒரு மழைக்காலம் -II (திருவிழாக் காலம் )

1 comment:

  1. மலர்களும் மழையும் பழைய நினைவுகளை புதுப்பிக்கவே படைக்கப்பட்டவை.

    ReplyDelete